Astral Pizza - Astor Piazzolla?

Sabah. Baş ağrısı, mens ağrısı, boyun terlemesi, bacak krampı. Yeni gün merhaba, gülümsemem gerekiyor değil mi sana? Keşke cici kızlar bana gelip “günaydııııııın, günün apaydın olsun şekeriiiim” diyip, portakal suyu sıksalar. Vay, hayale bak.

Planlarımı sırayla iptal edip tüm günümü beni asla yalnız bırakmayan dostlarım ağrılarıma ayırmalıyım. Akşama kadar ayaklarımı uzatıp, yaz sıcağında battaniyeyle oturmalıyım. Biri bana yemek yapmalı, sıcak çikolata getirmeli, karnımı ovmalı ve sürekli haklısın tatlım demeli. tanrım?! pms yaşıyorum. seneler sonra ilk defa.

Hava karardığında dostlarımı misafirim var diyip (aaaa merhaba buskopan) kovalamalı ve kimsenin gelip yemek yapmayacağını anlayıp, sahile inip pavurya, enginar ve levreği mideye iki tekle indirip biraz rahatlayıp, eve dönüp rutinimi yaşamalıyım. Bilin bakalım ne. Çalışmak.

Sadece şarap var, damağım ne kadar sevse de midem sevmez ve evet yukarıdaki planların hepsi gerçek oldu. Şarap olduğu yerde kalmalı ve astor piazzolla ile kendimden geçmeliyim. bu da sonraki 2 saatin planı.

fransız saçlarım ve ben. au revoir.

*Dün gece 1 den itibaren beni arayan ve telefonunu “uyuuoorum, geliiioooorum” ve henüz bilmediğim başka şeyler söyleyerek kapattığım insanlar. Manyak mısınız? bu konuşmaları hatırlamadığım gibi, saat 1 de telefon açmanın olağanüstü hal durumu çağrıştırdığını bilmiyor musunuz?! (bir kişiyi tenzih ediyorum)